Sastra Inggris Kuno

Sastra Anglo-Saxon o Lumang Ingles na panitikan sumasaklaw sa panitikan na nakasulat sa Old English noong post-Roman period mula humigit-kumulang sa kalagitnaan ng ika-5 siglo hanggang sa Norman Conquest noong 1066. Karya-karya ini mencakup genre seperti sajak wiracarita, hagiografi, khotbah, Pagsasalin ng Bibliya, batas, salaysay, teka-teki, dan lain-lain. Sa kabuuan mayroong approx 400 napanatili ang mga manuskrito mula sa panahong ito, isang mahalagang corpus kapwa para sa pangkalahatang publiko at mga mananaliksik.

Ang ilang mahahalagang akda ay kinabibilangan ng tula Beowulf, na nakamit ang pambansang epikong katayuan sa Britain. Kronik Anglo-Saxon ay isang maagang koleksyon ng kasaysayan ng Britanya. Himno ng Cædmon mula sa ika-7 siglo ay isa sa mga pinakalumang nabubuhay na sulatin sa wikang Ingles.

Ang lumang Ingles na panitikan ay sumaklaw sa ilang iba't ibang panahon ng pag-aaral. Noong ika-19 at unang bahagi ng ika-20 siglo, pangunahing nakatuon ang pansin sa mga ugat ng Aleman ng wikang Ingles, lalu aspek kesusastraannya mulai ditekankan, dan dewasa ini fokusnya terutama pada paleografi dan naskah manuskripnya sendiri: para peneliti mendiskusikan beberapa isyu seperti: pentarikhan manuskrip, asal, penulisan, dan hubungan antara budaya Anglo-Saxon atau Inggris Kuno dengan benua Eropa secara umum pada Abad Pertengahan.

Tinjauan umum

Banyak manuskrip yang terlestarikan dari periode Anglo-Saxon yang berlangsung selama 600 taon. Sebagian besar dari semuanya ditulis pada masa 300 tahun terakhir (abad ke-9 – abad ke-11), baik dalam bahasa Latin maupun bahasa rakyat. Bahasa Inggris Kuno termasuk bahasa rakyat yang terlama sudah dituliskan. Bahasa Inggris Kuno, dalam bentuk tertulis mulai sebagai kebutuhan praktis setelah adanya invasi Denmark. Para petinggi gereja mulai khawatir bahwa dengan jatuhnya pengetahuannya akan bahasa Latin, nanti tidak ada yang bisa membaca karya mereka. Begitu pula Raja Alfred yang Agung (849–899), yang ingin menguri-uri Budaya Inggris, meratapi keadaan memprihatinkan dari pendidikan Latin:

“

Swæ clæne hio wæs oðfeallenu on Angelcynne ðæt swiðe feawa wæron bihionan Humbre ðe hiora ðeninga cuðen understondan on Englisc oððe furðum an ærendgewrit of Lædene on Englisc areccean; ond ic wene ðæte noht monige begiondan Humbre næren.

"

“

Keterpurukan pendidikan di Inggris sungguh umum sehingga hanya sedikit saja di tepi Humber di sini yang bisa … menerjemahkan sebuah surat Latin ke bahasa Inggris; dan saya yakin bahwa sebelumnya juga tidak ada di tepi lain Humber (Pastoral Care, pengantar).

"

Raja Alfred mengamati bahwa meskipun hanya sedikit sekali yang bisa membaca bahasa Latin, masih banyak yang bisa membaca bahasa Inggris Kuno. Maka ia mengusulkan bahwa para siswa diajari bahasa Inggris Kuno, dan mereka yang prestasinya bagus, diperbolehkan untuk meneruskan mempelajari bahasa Latin. Dengan ini banyak teks yang terlestarikan adalah teks-teks khas pengajaran dan teks kuliah.

Secara total, jumlah manuskrip yang terlestarikan adalah sekitar 400 yang mengandung teks dalam bahasa Inggris Kuno, 189 dari semua ini dianggap manuskrip utama. Naskah-naskah manuskrip ini telah dihargai semenjak abad ke-16, baik untuk nilai sejarah dan keindahan estetika manuskrip-manuskrip ini secara fisik dengan bentuk-bentuk huruf yang seragam dan unsur-unsur dekoratifnya karena banyak naskah ini merupakan naskah bersungging.

Tidak semua teks-teks ini bisa dianggap teks kesusastraan; beberapa hanyalah daftar nama atau latihan menulis saja. Mga tekstong maaaring kumatawan sa medyo malalaking akdang pampanitikan, maaaring ilista dito ayon sa numero: mga sermon at buhay ng mga santo (ang pinaka), Pagsasalin ng Bibliya; isinalin na mga gawa mula sa Latin na isinulat ng mga Ama ng Simbahan; Anglo-Saxon chronicles at makasaysayang mga salaysay na gawa; hukum, mga liham ng mana at iba pang legal na dokumento; gumagana sa grammar, droga, heograpiya; at huling ngunit hindi bababa sa, tula.

Halos lahat ng may-akda ng mga gawang ito ay hindi nakikilala, na may ilang mga pagbubukod.

Ang pananaliksik noong ika-20 siglo ay pangunahing nakatuon sa petsa ng mga manuskrito (Ang mga mananaliksik sa ika-19 na siglo ay may posibilidad na i-date ang mga manuskrito na ito na mas matanda kaysa sa natuklasan ng mga modernong mananaliksik). Sa paghahanap ng mga lugar kung saan kinopya ang manuskrito, natuklasan ng mga mananaliksik na mayroong pitong pangunahing scriptorium: Winchester, Exeter, Worcester, Abingdon, Durham, dan dua tempat di Canterbury Christ Church dan St. Augustine. Mereka juga telah mengindentifikasikan dialek-dialek regional yang dipakai: dialek Inggris Kuno Northumbria, Mercia, Kent, Saxon Barat, (yang terakhir ini adalah dialek utama).

Puisi Inggris Kuno

Puisi Inggris Kuno dibagi menjadi dua jenis, puisi heroik pra-Kristen Jermanik dan puisi Kristen. Secara sebagian besar puisi-puisi ini terlestarikan dalam empat manuskrip. Manuskrip pertama disebut sebagai Naskah Junius (juga dikenal sebagai Naskah Caedmon), yang merupakan sebuah antologi puisi bersungging. Manuskrip kedua disebut Buku Exeter, juga merupakan sebuah antologi, dan terletak di Katedral Exeter karena telah dihibahkan ke sana semenjak abad ke-11. Manuskrip ketiga disebut Buku Vercelli, sebuah campuran antara puisi dan prosa. Buku ini sekarang terletak di Vercelli, Italia. Sampai sekarang belum ada yang bisa memastikan mengapa buku ini bisa sampai di Italia dan masih merupakan bahan perdebatan. Manuskrip keempat adalah Codex Nowell, yang juga merupakan campuran antara prosa dan puisi.

Bangsa Inggris Kuno tidak meninggalkan kaidah puisi atau sistem eksplisit; semua yang kita ketahui mengenai puisi pada masa ini ialah berdasarkan analisis modern. Teori pertama yang diterima secara luas disusun oleh Eduard Sievers (1885). Ia membedakan lima pola aliterasi yang berbeda-beda. Teori John C. Pope (1942), yang menggunakan notasi musik untuk melacak lima pola, telah diterima di beberapa kalangan; beberapa tahun sekali sebuah teori baru muncul dan topik ini masih tetap diperdebatkan secara hangat.

Pengertian yang paling populer dan dikenal luas mengenai puisi Inggris Kuno masih tetap teori sajak aliterasi Sievers. Sistem ini berdasarkan aksen, aliterasi, kuantitas vokal, dan pola aksentuasi berdasarkan suku kata. Sistem ini terdiri atas lima permutasi pada sebuah skema sajak dasar; sembarang dari lima jenis ini bisa dipakai pada semua bentuk puisi. Sistem ini diwarisi dari sistem serupa pada bahasa Jermanik tua lainnya. Dua majas yang secara umum ditemukan pada puisi Inggris Kuno adalah kenning, sebuah frasa formulais yang melukiskan sesuatu menggunakan istilah lainnya (misalkan dalam Beowulf, lautan disebut sebagai “jalan angsa”) at litotes, isang dramatikong eupemismo na ginamit ng may-akda para sa dramatikong epekto.

halos, ang mga saknong ng Old English na tula ay nahahati sa pamamagitan ng isang paghinto sa gitna; ang pause na ito ay tinatawag pagputol. Ang bawat kalahati ng saknong ay may dalawang pantig na may diin. Ang unang may diin na pantig sa ikalawang kalahati ng saknong ay dapat na magkakaugnay ng isa o parehong may diin na pantig sa unang kalahati ng saknong. (ibig sabihin syempre, ay ang mga naka-stress na pantig sa unang kalahati ay maaaring mag-alliterate sa isa't isa). Suku kata kedua yang mendapatkan tekanan tidak boleh beraliterasi baik suku kata yang mendapat tekanan manapun pada paruh pertama.

Puisi Inggris Kuno merupakan sebuah kesenian lisan, dan pengertian kita daripadanya dalam bentuk tulisan tidaklah lengkap; sebagai contoh, kita mengetahui bahwa sang penyair (dirujuk sebagai sang Scop) bisa saja diiringi dengan sebuah harpa, dan kemungkinan ada tradisi lisan lainnya yang tidak kita ketahui.

Puisi mewakili jumlah terkecil sastra Inggris Kuno yang terlestarikan, tetapi budaya Inggris Kuno memiliki tradisi narasi lisan kaya, di mana bentuk tertulisnya yang terlestarikan sangatlah sedikit.

Para penyair

Kebanyakan penyair Inggris Kuno tidak dikenal namanya; duabelas di antara mereka dikenal berkat sumber-sumber dari Abad Pertengahan, tetapi hanya empat yang bisa dikenali cukup pasti berkat karya mereka dalam bahasa rakyat semasa: Caedmon, Bede, Alfred, dan Cynewulf. Dari mereka hanya Caedmon, Bede, dan Alfred yang memiliki biografi yang dikenal.

Caedmon adalah yang paling dikenal dan dianggap Bapak puisi Inggris Kuno. Ia hidup di biara Whitby di Northumbria pada abad ke-7. Hanya ada satu puisi sembilan baris yang masih terlestarikan, dan disebut Himne Caedmon. Teks ini juga merupakan tulisan tertua dalam bahasa Inggris:

Aldhelm, obispo ng Sherborne (mamatay 709), kilala mula kay William ng Malmesbury na nagsabing siya ay nagtanghal ng mga makamundong awit habang sinasabayan ng isang alpa. Marami sa kanyang mga akdang tuluyan sa Latin ang nakaligtas, ngunit wala sa kanyang mga gawa sa Old English ang nakaligtas.

Si Cynewulf ay napatunayang isang napakahirap na tao na kilalanin, ngunit ang kamakailang pananaliksik ay nagmumungkahi na ito ay mula sa unang bahagi ng ika-9 na siglo kung saan ang ilang mga tula ay maaaring maiugnay sa kanya kabilang ang Kapalaran ng mga Apostol at Griyego (parehong nasa Buku Vercelli), at Kristo II at Juliana (parehong nasa Buku Exeter)

[sunting] Heroic na tula

Puisi atau sajak Inggris Kuno telah menerima perhatian terbesar, berkisar mengenai masa lampau bangsa Jermanik yang heroik. Yang terpanjang (dengan 3.182 baris), dan terpenting adalah Beowulf, yang terdapat pada Kodeks Nowell. Puisi ini menceritakan kisah seorang pahlawan Geat yang bernama Beowulf. Tokoh ini juga merupakan judul puisi ini. Setting cerita adalah Skandinavia, di Swedia dan Denmark. Cerita ini kelihatannya memiliki asal-usul Skandinavia. Genre kisah cerita digolongkan pada genre biografi dan merupakan trendsetter dari puisi Inggris Kuno lainnya. Puisi ini mencapai status wiracarita nasional pada tingkatan yang sama seperti Iliad, dan sangat penting bagi sejarawan, antropolog, kritik sastrawan, dan para peneliti di mahasiswa dunia.

Selain Beowulf, ada pula puisi-puisi kepahlawan yang lain. Dua puisi kepahlawan yang terlestarikan dalam beberapa fragmen adalah: Fragmen Finnsburg, isang muling pagsasalaysay ng isa sa mga eksena ng labanan sa loob Beowulf (sa kabila ng relasyon sa Beowulf marami pa ring pinagtatalunan), at Waldere, isang bersyon ng mga pangyayari sa buhay ni Walter ng Aquitaine. Dalawa pang tula na nagbabanggit ng iba pang mga bayani ay: Lapad na pinaniniwalaang napakatanda na sa ilang bahagi at nagmula sa mga pangyayaring naganap noong ika-4 na siglo na kinasasangkutan ng Ermanaric at ng Gothic., at naglalaman ng listahan ng mga personal na pangalan at lugar na nauugnay sa mga kabayanihan. Deor ay isang tulang liriko na gumagamit ng istilo Pilosopikal na aliw, at ginagamit ang mga halimbawa ng ilang sikat na bayani, kabilang ang Weyland at Eormaric, ayon sa tagpuan ng kwento na may sariling kwento.

Kronik Anglo-Saxon naglalaman ng ilang iba't ibang at nasingit na mga tula ng kabayanihan. Ang pinakaunang taon 937 tinawag Labanan sa Brunanburh, yang mengenang kemenangan Raja Athelstan atas bangsa Skotlandia dan Norwegia. Ada lima puisi yang agak pendek: penaklukkan Five Boroughs (942); pentahbisan Raja Edgar (973); wafat Raja Edgar (975); wafat Pangeran Alfred (1036); dan wafatnya Raja Edward sang Pengaku (1065).

Puisi berbaris 325 yang berjudul Pertempuran Maldon mengenang Earl Byrhtnoth dan orang-orangnya yang gugur pada sebuah pertempuran melawan orang-orang Viking pada tahun 991. Puisi ini dianggap sebagai salah satu yang terbaik, walau baik awal dan akhirnya tidak ada dan satu-satunya manuskrip yang mengandungnya hilang dilalap api pada tahun 1731. Sebuah pidato yang terkenal terdapat pada akhir puisi ini:

Ang lumang Ingles na kabayanihan na tula ay napanatili nang pasalita mula sa henerasyon hanggang sa henerasyon. Sa pagdating ng Kristiyanismo, kaya madalas iniangkop ng mga eskriba ang mga kuwentong Kristiyano sa mga mas lumang kuwentong kabayanihan.

Elehiya tula

Kaakibat ng mga kwentong kabayanihan ang ilang maikling tula mula sa Buku Exeter na ibinibigay bilang “pinili ko”^[1] o “tula ng karunungan”^[2][3]. Ang mga tulang ito ay liriko at Boethian sa kanilang mga paglalarawan sa mga kapalaran at kasawian ng buhay. Ang madilim na kapaligiran ay Ang Pagkasira (“Mga guho”), na nagsasabi sa kuwento ng paghina ng isang Romanong lungsod sa Britain na dating maluwalhati (Ang mga lungsod ng Britain ay nahulog sa pagkasira matapos na iwanan ng mga Romano noong unang bahagi ng ika-5 siglo, habang ang mga sinaunang Ingles ay nagpatuloy sa kanilang pamumuhay sa agrikultura), at Ang Wanderer (“Ang Wanderer”). Sa huling tulang ito ay nagkuwento ang isang matandang lalaki tungkol sa isang pag-atake na naranasan niya noong siya ay bata pa, kung saan lahat ng kanyang malalapit na kaibigan at kamag-anak ay pinatay. Ang mga alaala ng mga pagpatay at masaker na ito ay nanatili sa kanya sa natitirang bahagi ng kanyang buhay. Kinuwestiyon niya ang karunungan ng isang pabigla-bigla na desisyon upang labanan ang isang mas malakas na hukbo: ang mga matalinong tao ay sumali sa digmaan para sa “ingatan” lipunang sibil, at hindi dapat magmadaling sumulong sa digmaan ngunit dapat humanap ng kakampi kung masama ang sitwasyon. Hindi kayang luwalhatiin ng makata ang katapangan para lamang sa katapangan. Ang Seafarer (“Ang Marino”) ay ang kuwento ng isang taong malungkot na itinaboy sa kanyang tahanan at kinailangang manirahan sa dagat. Satu-satunya harapan untuk bebas adalah kebahagiaan sorgawi. Beberapa elegi lainnya termasuk Wulf and Eadwacer (“Wulf dan Eadwacer”), The Wife’s Lament (“Ratapan Sang Istri”), at The Husband’s Message (“Pesan Sang Suami”). Raja Alfred yang Agung juga menulis puisi tentang keadaan pemerintahannya yang didasarkan secara bebas pada filsafat neoplatonik Boethius dan disebut sebagai Lays of Boethius (“Puisi Lagu Boethius”).

Puisi Klasik dan Latin

Beberapa puisi Inggris Kuno merupakan adaptasi dari teks-teks filsafat Zaman Klasik Akhir. Yang terpanjang adalah sebuah terjemahan abad ke-9 dari teks Boethius berjudulkan Consolation of Philosophy yang terdapatkan di dalam manuskrip Cotton. Yang lain adalah The Phoenix di dalam Buku Exeter, sebuah alegorisasi De ave phoenice oleh Lactantius.

Beberapa puisi pendek lainnya diturunkan dari tradisi bestiarum (ensiklopedi kehewanan) Latin. Kasama sa ilang mga halimbawa Ang Panther, Ang Balyena at Ang Partridge.

Kristiyanong Tula

Ang buhay ng isang santo

Ang Aklat ng Vercelli at ang Aklat ng Exeter ay naglalaman ng apat na mahabang tulang pasalaysay tungkol sa buhay ng mga santo at mga santo o hagiographies. Sa aklat ni Vercelli ito ay Andreas at Griyego. Habang sa Exeter ang tula ay Guthlac at Juliana.

Andreas ang haba ay 1.722 linya at ang pinakamalapit sa Old English na tula sa Beowulf sa istilo at tono. Ito ang kwento ni San Andres at ang kanyang paglalakbay sa pagliligtas kay San Mateo mula sa mga Mermedonian. Elena ay isang kuwento mula sa Santa Helena (ina ni Emperor Constantine I) at ang kanyang pagkatuklas sa Tunay na Krus. Ang kulto ng Tunay na Krus ay sikat sa kulturang Anglo-Saxon sa Inglatera at ang tulang ito ay nakatulong sa pagpapasikat nito.

Guthlac ay talagang dalawang tula tungkol kay Saint Guthlac ng England (ika-7 siglo). Juliana ay ang kwento ng birhen na martir na si Juliana ng Nicomedia.

Terjemahan Alkitab

Manuskrip Junius memuat tiga terjemahan teks-teks Perjanjian Lama. Ini merupakan penulisan ulang beberapa fragmen Alkitab dalam bahasa Inggris Kuno, bukan terjemahan secara harafiah, namun parafrasa, kadangkala dibuat menjadi puisi indah yang bisa dinikmati secara mandiri. Yang pertama dan yang terpanjang adalah Kitab Kejadian. Yang kedua adalah Kitab Keluaran. Dan yang ketiga adalah Kitab Daniel.

Kodeks Nowell memuat sebuah parafrasa puitis Alkitab yang terbit setelah Beowulf, dan disebut Judith, sebuah penceritaan ulang kisah Yudit. Namun jangan kaburkan puisi ini dengan homili Judith oleh Aelfric, yang menceritakan cerita yang sama dari Alkitab dalam bentuk prosa aliterasi.

Psalter kitab Mazmur 51-150 juga terlestarikan, mengikuti sebuah versi prosa 50 bait Mazmur pertama. Dipercayai bahwa pernah ada psalter lengkap berdasarkan bukti ini, namun hanya 150 pertama yang selamat.

Mayroong ilang mga pagsasalin sa anyong patula mula sa Luwalhati sa Diyos sa kaitaasan, Panalangin ng ating Ama, at ang Kredo ng mga Apostol (Maikling Panalangin ng Kredo). Bilang karagdagan, mayroon ding isang bilang ng mga himno at salawikain.

Kristiyanong Tula

Idinagdag sa mga paraphrase ng Bibliya ang ilang orihinal na mga tula sa relihiyon, karaniwang liriko at di-nagsasalaysay.

Ang aklat ni Exeter ay naglalaman ng ilang mga tula na pinamagatang Kristo, at nahahati sa Kristo I, Kristo II at Kristo III.

Ano ang itinuturing na isa sa mga pinakamagandang tula ng Old English ay Dream of the Rood, nakapaloob sa Aklat ng Vercelli. Isa ito sa mga kapahayagan ng panaginip tungkol kay Kristo sa krus, na may personified cross speaking:

Ang nangangarap ay determinadong maniwala sa krus, at ang panaginip na ito ay nagtatapos sa paghahayag ng langit.

Mayroon ding ilang mga debate sa relihiyon sa anyong patula. Ang pinakamatagal ay Kristo at Satanas (“Kristo at Satanas”) sa manuskrito ni Junius. Ang tulang ito ay nagsasalaysay ng alitan ni Kristo at ni Satanas noong dekada kwarenta sa disyerto. Ang isa pang katulad na tula ay Solomon at Saturn (“Solomon at Saturn”), na pinapanatili sa isang bilang ng mga fragment ng teksto, Si Saturn ay inilalarawan bilang isang matalinong tao na nakikipagdebate sa matalinong Haring Solomon.

Isa pang tula

Ang tula sa iba pang anyo ay umiral din sa panitikang Old English kasama ang teka-teki, maikling tula, gnome, at mnemonic na tula para sa pagsasaulo ng mga listahan ng mga pangalan.

May koleksyon ang Exeter Books 95 teka-teki. Ang sagot ay hindi ibinigay, ang ilan sa mga ito ay palaisipan pa rin ngayon at ang ilan sa mga sagot ay malaswa.

Pagkatapos ay mayroon ding mga maiikling tula na nakasulat sa gilid ng mga manuskrito na nagbibigay ng praktikal na payo. Mayroong solusyon sa pagkawala ng mga alagang hayop, paano haharapin ang late birth, isang pulutong ng mga putakti at iba pa. Pinangalanan ang pinakamahaba Nine Herbs Charm (“Nine Medicine Talisman”) at maaaring may paganong pinagmulan.

Ada sekelompok puisi mnemonik yang dirancang untuk menghafal daftar dan senarai nama-nama dan untuk menjaga benda-benda pada urutan yang benar. Puisi-puisi ini disebut Menologium, The Fates of the Apostles (“Nasib para Rasul”), The Rune Poem (“Puisi tentang Runa”), The Seasons for Fasting (“Masa-masa Puasa”), at Instructions for Christians (“Pengajaran bagi Orang-orang Kristen”).

Ciri-ciri khas puisi Inggris Kuno

Simile dan metafora

Puisi Inggris Kuno memiliki ciri bahwa dalam tipe ini secara relatif tidak banya simile. Ini merupakan ciri khas gaya penulisan puisi Inggris Kuno dan merupakan akibat dari baik strukturnya, maupun kecepatan di mana lukisan-lukisan diterapkan dan dengan ini tidak bisa untuk secara efektif mendukung majas simile yang luas. Sebagai contoh, wiracarita Beowulf memuat paling banyak lima simile, dan semuanya dalam bentuk pendek. Sa kabilang banda, ito ay lubos na kabaligtaran sa pag-asa ng Old English na tula sa paggamit ng metapora, lalo na ang mga nakamit sa pamamagitan ng paggamit teorya. Ang pinakatanyag na halimbawa ay matatagpuan sa Ang Wanderer kung saan ang isang labanan ay tinutukoy bilang “sibat na bagyo”.^[4]. Ang ganitong paraan ng pagtukoy sa labanan ay nagbibigay sa atin ng pagkakataong makita kung paano tiningnan ng Lumang Ingles ang labanan: bilang hindi inaasahan, guluhin, malupit, at marahil ay isang gawain mula sa kalikasan. Ito ay kasama ng mga pangkakanyahan at pampakay na mga elemento na dapat harapin ng isang Lumang Ingles na tula.

Aliterasyon

Ang lumang Ingles na tula ay tradisyonal na alliterative. Ang ibig sabihin nito ay may mga tunog (karaniwang isang katinig sa panimulang posisyon) paulit-ulit sa parehong linya. Halimbawa sa Beowulf nakalagay sa linya weras on wil-siþ wudu bundenne^[5] “seseorang pada perjalanan yang diinginkan menuju ke kapal”, kebanyakan kata-kata beraliterasi pada konsonan “w”. Bentuk aliterasi ini sungguh tersebar luas dan penting sehingga pada baris Beowulf yang baru dikutip ini, kemungkinan sang penyair bermula menggunakan kata wil-siþ (“perjalanan yang diinginkan” gagasan terpenting baris ini) dan lalu meletakkan kata-kata lainnya di baris ini yang beraliterasi dengannya. Sungguh pentinglah aliterasi sehingga hal inilah yang menjadi esensi baris secara keseluruhan. Hal ini bukanlah sesuatu hal yang aneh pada studi tradisi lisan pada transkripsi.

Jeda

Puisi Inggris Kuno juga memiliki ciri khas adanya pembagian baris berupa jeda Jerman (pagputol). Selain menambah tempo setiap baris, jeda ini juga mengelompokkan setiap baris menjadi dua kuplet.

Elaborasi

Puisi Inggris Kuno memiliki gaya dramatis tempo yang cepat, at sa gayon ay malamang na hindi maapektuhan ng malawak na palamuti na maaaring, sabihin, matatagpuan sa panitikang Celtic ng parehong panahon.

Kung saan maaaring gamitin ng isang kontemporaryong Celtic na makata 3 o 4 pagtutulad, maaaring isama lamang ng isang Matandang Ingles na makata ang isang kenning bago lang mabilis na ipagpatuloy ang storyline.

Lumang English Prose

Ang bilang ng mga nabubuhay na gawa ng Old English prose ay mas malaki kaysa sa bilang ng mga tula. Ng mga nabubuhay na akdang tuluyan, karamihan ay mga sermon at pagsasalin ng mga gawaing panrelihiyon sa Latin. Ang lumang Ingles na prosa ay unang lumitaw noong ika-9 na siglo, at patuloy na kinopya hanggang sa ika-12 siglo.

Kristiyanong tuluyan

Ang pinakakilalang manunulat ng Lumang Ingles ay si King Alfred, na nagsalin ng maraming aklat mula sa Latin sa Old English. Kasama sa pagsasaling ito: Ang Pastoral na Pangangalaga ang gawain ni Gregory the Great, isang guidebook para sa mga pastor kung paano sila dapat kumilos sa pagtupad ng kanilang mga obligasyon; Ang Aliw ng Pilosopiya ni Boethius; at Ang mga Soliloquies mga gawa ni San Agustin. Si Alfred din ang responsable sa pagsasalin 50 Mga Awit sa Lumang Ingles. Maraming iba pang mahahalagang pagsasalin sa Lumang Ingles ang nakumpleto ng mga kasosyo ni Alfred kasama ang: Ang Kasaysayan ng Mundo ni Orosius, isang gawaing kaagapay nito Ang Lungsod ng Diyos mga gawa ni Augustine ng Hippo; Mga diyalogo ni Gregory the Great; at Eklesiastikal na Kasaysayan ng mga English People ni Bede.

Ælfric ng Eynsham, nagsulat noong huling bahagi ng ika-10 at unang bahagi ng ika-11 siglo. Siya ang pinakadakila at pinaka-aktibong manunulat ng mga sermon ng Lumang Ingles, na kinopya at inangkop para magamit hanggang ika-13 siglo. Sumulat din siya ng ilang talambuhay ng mga santo, isang Old English na gawa sa pagkalkula ng oras, mga liham pastoral, pagsasalin ng unang anim na aklat ng Bibliya, interline na pagsasalin at pagsasalin ng iba pang bahagi ng Bibliya kabilang ang Aklat ng Mga Kawikaan, Aklat ng Karunungan, at ang Aklat ni Jesus bin Sirakh.

Nasa parehong kategorya ng Aelfric, at ang kasalukuyang tao ay si Wulfstan II, arsobispo ng York. Talagang istilo ang kanyang mga sermon. Ang kanyang pinakatanyag na gawa ay talumpati ni Wolf sa Ingles kung saan sinisi niya ang mga kasalanan ng mga British hanggang sa sila ay lusubin ng mga Viking. Sumulat din siya ng ilang teksto ng batas espirituwal Institutes of Polity at Mga kanon ni Edgar.

Isa sa mga pinakalumang Old English na teksto sa prosa ay Martyrology, impormasyon tungkol sa mga santo at martir ayon sa kanilang mga kaarawan at araw ng kapistahan sa eklesiastikal na kalendaryo. Ang tekstong ito ay napanatili sa anim na fragment. Ito ay pinaniniwalaan na ang tekstong ito ay nagmula noong ika-9 na siglo ng isang hindi kilalang Mercian na manunulat.

Ang pinakalumang koleksyon ng mga sermon ng simbahan ay Homili Blickling sa Buku Vercelli at mga petsa mula sa ika-10 siglo.

Mayroong isang bilang ng mga talambuhay ng mga santo sa mga akdang tuluyan. Bukod sa isinulat ni Aelfric ay mayroon ding akdang tuluyan sa talambuhay ni Santao Guthlac. (Buku Vercelli), kasaysayan ng buhay ni Saint Margaret at kasaysayan ng buhay ni Saint Chad. Bilang karagdagan, mayroong apat na talambuhay sa manuskrito ni Julius: Ang Pitong Natutulog ng Efeso, Santa Maria ng Ehipto, San Eustacius, at San Euphrosynus.

Pagkatapos ay mayroong maraming Old English na pagsasalin ng maraming bahagi ng Bibliya. Isinalin ni Aelfric ang unang anim na aklat (Hexateuch). Pagkatapos ay mayroong pagsasalin ng Ebanghelyo. Ang pinakasikat ay Ebanghelyo ni Nicodemo, kasama ang iba Pseudo-Mateo Ebanghelyo, Paghihiganti ng tagapagligtas, Pahayag ni San Pablo at Thomas Revelation“^[6].

Ang isa sa pinakamalaking corpora ng mga Old English na teksto ay matatagpuan sa mga legal na teksto na kinolekta at iniingatan ng mga relihiyosong bahay. Kasama sa mga tekstong ito ang iba't ibang uri: mga tala sa mga kontribusyon ng maharlika, testamento, dokumento ng pagpapalaya, listahan ng mga libro at relics, minuto ng mga pagdinig sa korte, at mga regulasyon ng asosasyon. Ang lahat ng mga tekstong ito ay nagbibigay ng mahalagang impormasyon tungkol sa kasaysayan ng lipunan ng Old England, ngunit mayroon din silang halagang pampanitikan. Sebagai contoh, ilang mga kaso ng pagsubok ay kawili-wili mula sa punto ng view ng paggamit ng retorika.

Sekular na prosa

Kronik Anglo-Saxon posibleng nagsimula sa panahon ni Haring Alfred at magpatuloy sa kabila 300 taon bilang isang makasaysayang talaan ng kasaysayan ng Anglo-Saxon.

Isang halimbawa ng pagmamahalan (fairy tale) pinapanatili ang klasiko, ito ay isang fragment ng pagsasalin ng Latin Apollonius ng Tyana sa pamamagitan ng Philostratus (220 Masehi), mula sa ika-11 siglo.

Isang monghe na nagsusulat sa Old English kasabay nina Aelfric at Wulfstan ay si Byrhtferth ng Ramsey, nasaan ang mga libro Handboc at Manwal ay isang mathematics at retorika na papel.

Nagsulat din si Aelfric ng dalawang neo-scientific na gawa, Hexameron at tanong ni Sigewulf, na nagsasalita tungkol sa kwento ng Paglikha. Sumulat din siya ng grammar at glossary ng tinatawag na Old English language Latin, na noon ay ginamit ng mga mananaliksik na interesadong mag-aral ng Old French dahil ang gawaing ito ay binigyan ng interline na pagsasalin sa Old French.

Pagkatapos ay mayroon ding maraming mga alituntunin at kalkulasyon para sa paghahanap ng mga pista opisyal, at mga talahanayan tungkol sa pagkalkula ng tubig at mga panahon ng buwan.

Sa Nowell Codex mayroong isang teksto Ang Kababalaghan ng Silangan na naglalaman din ng isang hindi pangkaraniwang mapa ng mundo, at iba pang mga ilustrasyon. Bukod pa rito, naglalaman din ang parehong codex Ang Liham ni Alexander kay Aristotle. Dahil ito ang parehong manuskrito na naglalaman Beowulf, ang ilang iskolar ay nag-iisip na ang manuskrito na ito ay maaaring isang koleksyon ng materyal tungkol sa mga kakaibang lugar at nilalang.

Mayroong isang bilang ng mga kagiliw-giliw na gawaing medikal. May pagsasalin Herbarium Apuleius na may mga kagiliw-giliw na mga guhit at natagpuan kasama ng Gamot ng Quadrupeds. Ang pangalawang koleksyon ng mga teksto ay Bald's Leechbook, isang libro mula sa ika-10 siglo na naglalaman ng mga herbal na remedyo at kahit ilang surgical treatment. Ang ikatlong koleksyon ay kilala bilang Lacnunga, na batay sa mga mantra, mahiwagang pag-awit, at puting mahika.

Ang mga lumang Ingles na legal na teksto ay bumubuo ng malaki at mahalagang bahagi ng corpus na ito. Pagsapit ng ika-12 siglo, sila ay naayos sa dalawang malalaking koleksyon (lihat Ang teksto ng Roma). Kasama nila ang batas ng mga hari, simula sa mga nagmula kay Aethelbert ng Kent, at mga teksto tungkol sa mga tiyak na bagay at lugar sa loob ng bansa. Ang isang kawili-wiling halimbawa ay Gerefa na nagbabalangkas sa mga obligasyon ng isang tao reeve sa isang malaking maharlikang bahay complex. Pagkatapos ay mayroon ding isang malaking dami ng mga legal na dokumento na may kaugnayan sa mga bahay sambahan.

Historiography

Ang lumang literatura sa Ingles ay hindi nawala sa Norman Conquest noong 1066. Maraming mga sermon at iba pang mga gawa ang patuloy na binasa at ginamit sa kabuuan o bahagi hanggang sa ika-14 na siglo, at pagkatapos ay higit pang nakatala at inayos. Sa panahon ng Repormasyon, nang ang mga monasteryo ay natunaw at ang mga koleksyon ng aklatan ay nakakalat, ang mga manuskrito na ito ay tinipon ng mga ginamit na booksellers at scientist. Kasama sa grupong ito si Laurence Nowell, Matthew Parker, Robert Bruce Cotton at Humfrey Wanley. Noong ika-17 siglo nagsimula ang tradisyon ng mga diksyunaryo at manwal ng panitikang Old English. Ang una ay ginawa ni William Somner at pinamagatang Saxon-Latin-English Dictionary (1659). Ang lexicographer na si Joseph Bosworth ay nagpayunir ng isang diksyunaryo noong ika-19 na siglo na kinumpleto ni Thomas Northcote Toller noong 1898 dan disebut Isang Anglo-Saxon Dictionary, na na-update ni Alistair Campbell sa 1972.

Dahil ang Old English ay isa sa mga unang nakasulat na katutubong wika, pagkatapos ay ang mga eksperto mula sa ika-19 na siglo na naghahanap ng mga ugat ng “pambansang kultura” Europa (tingnan ang Romantikong Nasyonalismo) ay partikular na interesado sa panitikang Lumang Ingles, at ang Old English ay naging permanenteng bahagi ng kurikulum ng unibersidad. Mula noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig, dumarami ang interes sa mga manuskrito mismo. Neil Kerr, isang paleographer, ilathala Catalog ng Mga Manuskrito na Naglalaman ng Anglo-Saxon na sinira sa taon 1957, at sa pamamagitan ng taon 1980 halos lahat ng Old English manuscripts ay nailathala na. J.R.R. Kinilala si Tolkien sa paglikha ng kilusan upang tingnan ang Old English bilang isang paksa ng teoryang pampanitikan sa kanyang seminal paper Beowulf: Ang mga Halimaw at ang mga Kritiko (1936).

Ang panitikang lumang Ingles ay nagkaroon ng malaking impluwensya sa modernong panitikan. Kasama sa ilang kilalang pagsasalin ang pagsasalin ni William Morris ng Beowulf at ang salin ni Ezra Pound ng Ang Seafarer. Ang impluwensya ng tula ay makikita sa makabagong tula ni T. S. Eliot, Sina Ezra Pound at W. H. Auden. Maraming materyal sa kwento at terminolohiya ng heroic na tula ang makikita sa Ang Hobbit, Ang Lord of the Rings at marami pang iba.

talababa

Rujukan

• Joseph Bosworth (1889). Isang Anglo-Saxon Dictionary
• Alistair Campbell (1972). Pinalaki para idagdag at itama
• Angus Cameron (1982). “Anglo-Saxon Literature”. Diksyunaryo ng Middle Ages. ISBN 0-684-16760-3